SM:Wi 1: 1, 1 //Minneklichiu Minne,
nu füege durch güete,
daz mich disiu liebe gesehe und ich sî,
Sô daz ich gewünne
SM:Wi 1: 1, 5 vrô niuwe gemüete,
daz ich dirre sorge werde êrlîchen vrî.
Kæm ich iemer dar, da ich si funde,
niemer ich erwunde,
ich redde ze kunde,
SM:Wi 1: 1,10 ob mich iender trüege mîn dienst nâher bî.
SM:Wi 1: 2, 1 //Nû hât sich geniuwet
der walt zehen jâre,
daz ich niemer sîd niuwe fröide gewan.
Het ich des getriuwet,
SM:Wi 1: 2, 5 daz sî mit dem vâre
mich ir dienen hiez, do si mich ir gewan,
Secht, so hette ich mich an ir gerochen.
ich hette ir gebrochen,
ich hette gesprochen:
SM:Wi 1: 2,10 ‘als ir mir sint vrowe, als bin ich iuch man!’
SM:Wi 1: 3, 1 //Daz hab ich versûmet: